امروز
1 فروردین...
1 ربیع الاول...
25دسامبر...
میلاد مسیح که تاریخ من نیست
تاریخ
از چشمان محمد شروع شد
کوچه ها
گم شده اند باز
با در پای محمد چه کرده اید؟
کوچه ها
گم شده دارند
ستاره چشمانش را نشان کرده اند
این پرستو ها با بی راهه غریبه اند
مادرم نگفته می دانستم
اولین موسیقی دنیا را
با بنگ گریه اش
کودکانه تلاوت میکرد
اقرا بسم ربک...
عشق
عشق
عشق
سخاوتمندانه
دنیایش را به ما بخشید
سخاوتمندانه
قلبش را
با هزاران بیم و ارزو
قرانش را
برگه های بعثت و هجرت و رحلتش را ورق می زنم
تاریخ من هر لحظه شروع می شود
1/1 لازمان
تاریخ من از چشم های محمد شروع شد
واجه
واجه هایم کفن به تن کردند
تف شدند از درون افکارم
قبر را می کند قلم چون بیل
کافری کرده واجه می دانم
خالقش را نمی پرستد او
این دم اخر کرده انکارم
مادر فکر هنوز کوچک بود
بچه اش مثل مادرش نارس
او یقین داشت بچه اش می مرد
مادرانه چقدر قوی این حس
حس لا مصب پدر. که نداشت
سالها فبل جنگ بود که نه
روزنامه که داغ تر از اش شد
پدرش هم دهان می سوزاند
پاره شد درس عبرت دگران
که از این پس دهان می دوزاند
از نم اشک های من خیسند
واجه ها بوی نا می دادند
قبر کن ها چقدر دل رحمند
به دفنشان رضا نمی دادند
مادرشان قصاص را می خواست
باز ابستن است و دیگر نه
زنده بر گور نمی کند او را
مادرشان دگر نارس...
نکته:سیستمم حرف ( )نداره بجاش( ج) گذاشتم
مشق تو
من مشق صحیح و غلط عشق توام
صفحه ی سفیدی که سیاه از تو شده
با ابی خودکار دل دریایت
خطی از موج
بیا و بزن و غرقم کن
دخترک کبریت فروش
کبریت ها را به اتش کشید
همه ی دارو ندارش
تا مادر بزرگ...
کبریت ندارم
خودم را به اتش می کشم
شاید ببینمت
عید قربان
عید
به قربان نگاهت
من . دستهای خالی
دل نداشتم
مدتها می گذرد
از
اخرین وحیت
قحطی گوسفند؟
شعرم را برایت قربانی کردم
چه نگاه معصومی داشت
حالا
دل ندارم
شعر ندارم
گوسفند ندارم
اگر وحی ای نفرستی
اینبار
قربانی منم.